Ik groeide de eerste 7 jaar op in de Dominicaanse Republiek, waar ik in armoede leefde en amper naar school ging. Als je je afvraagt of die eerste 7 jaar dan zo belangrijk zijn?
Het antwoord is een dikke vette ja.
Op mijn 7 jaar gaf mijn moeder me weg aan een wildvreemde met de hoop op een beter leven en zo begon mijn avontuur in België, onthecht en ontworteld zoals ik nu weleens lachend zeg, maar eigenlijk is het wel.
Het was niet evident om mijn weg te vinden in een totaal nieuwe cultuur met totaal andere gewoontes. Ik legde een moeizaam parkour af, deed quasi alle onderwijsrichtingen in België en voelde me nooit genoeg.
Nooit zou ik kunnen tippen aan die andere, ik zat 7 jaar achter en had steeds het idee dat ik me moest bewijzen en super hard mijn best moest doen. Ik wou erbij horen.
Maar al snel werd duidelijk dat de ander dan zou bepalen wanneer dit dan wel zo was.
Ik vond het ook maar logisch dat anderen mijn waarden bepaalden, tot ik ontdekte hoe vermoeiend dit was en hoe afhankelijk ik me daardoor opstelde, dus het moest anders, na dat ik teleurgesteld werd een bepaalde job niet kreeg, besloot ik dat niemand nooit mijn waarde zou bepalen en zo begon mijn verhaal als onderneemster.
Ondernemen was helemaal mijn ding. Ik begon niet meteen als coach; in plaats daarvan startte ik vanuit een gevoel van teleurstelling, zonder duidelijk plan, maar vastberaden om mijn eigen weg te volgen. Terug naar een loondienst om bij het koffieapparaat over het weekend te praten was geen optie voor mij. Ik had grotere dromen.
Ik begon als hoofdverpleegkundige, een veilige keuze na jaren in de zorg. Maar ook daar was ik na 13 jaar klaar mee. Het werd tijd om dieper na te denken over wat ik echt wilde doen.
Wat steeds terugkwam in mijn werkervaring was 1-op-1 coaching. Dit was waar mijn passie lag: direct met mensen werken, hen inzichten en inspiratie bieden, en samen aan doelen werken. Dat vond ik geweldig.
Na een inspirerende ervaring met een coach wist ik dat ik dit pad ook wilde bewandelen. Het was duidelijk dat een snelle cursus niet volstond; ik zocht kwaliteit.
Daarom koos ik voor een intensieve opleiding in Nederland, die zowel persoonlijk als professioneel een enorme verrijking bleek. De angst dat er al zoveel coaches zijn bekroop me soms, maar ik realiseerde me snel dat er geen tweede Alexandra is.
• De ongezouten uitspraken van mijn dochter.
• Authentieke mensen, mensen die zichzelf zijn.
• Mensen met een aanstekelijke positiviteit.
• Onbevooroordeelde mensen. Mensen die openstaan voor dingen en niet veroordelen en ervan uitgaan dat elke 30-jarige bijvoorbeeld hetzelfde parcours heeft afgelegd en dus geen ervaring heeft.
• Mensen die zichzelf in vraag durven stellen,
bereid zijn hun aandeel in een situatie te erkennen en hiermee aan de slag te gaan.
• Als men aanvaardt dat iedereen anders is en de wereld vanuit een andere bril bekijkt.
• Relativeringszin, dat je de dingen vanuit verschillende perspectieven kan bekijken
waardoor je de mogelijkheden ziet i.p.v de belemmeringen.
• Tot het uiterste gaan tijdens de thaibokstraining.
• Sushi, met als favoriet de dragon eyes.
• Champagne, een glaasje pommery brut bij wat oesters.
• Thaise wortelsalade.
• …
