Als vrouw krijg je onderweg heel wat boodschappen mee. Wees bescheiden. Doe maar normaal. Val niet te veel op.
Misschien heb je die woorden nooit letterlijk gehoord, maar heb je wel geleerd om je aan te passen aan wat anderen van jou verwachten.
En voor je het beseft, begin je aan jezelf te twijfelen, hou je je in en stel je dromen en ambities steeds weer uit.
Maar hoeveel van wat jij vandaag denkt dat je wel of niet kan, is eigenlijk gebaseerd op oude verhalen die je met je meedraagt?
Dat is wat mij drijft.
Vrouwen inspireren om anders naar zichzelf, hun verhaal en hun mogelijkheden te kijken. Van daaruit andere keuzes te maken en acties en vooral leven en ondernemen op hun voorwaarde.
Kennis verzamelen is jarenlang een rode draad geweest in mijn leven. Nog een opleiding, nog een diploma, nog meer weten. Na vijf diploma’s begon ik stilaan te beseffen dat er iets niet klopte.
Want de grootste veranderingen in mijn leven kwamen er niet wanneer ik nóg meer kennis verzamelde. Ze kwamen er wanneer ik anders naar mijn situatie en mogelijkheden begon te kijken, een beslissing nam en er ook naar handelde.
Als vijfjarig meisje werd ik door mijn mama op straat gezet. Ik klopte bij een andere vrouw aan en vroeg haar: “Wil jij voor mij zorgen?”
Dat was het begin van een levensverhaal waarin ik meer dan eens voor moeilijke omstandigheden kwam te staan.
Van ASO naar BSO. Van BSO naar verpleegkundige. Van verpleegkundige naar leidinggevende. En uiteindelijk naar onderneemster.
Een huis kopen als alleenstaande mama, midden in corona en als zelfstandige? Ik besloot ervoor te gaan.
Mijn eigen boek schrijven en meer dan €15.000 inzamelen nog voor het gedrukt was? Ook dat deed ik.
Want wat als je eens anders naar je eigen verhaal, je mogelijkheden en je ambities zou kijken? Welke keuzes zou je dan maken?
